Susunca...

Wed, 08 Jul 2009 09:53:00 +0300

Susunca...
İçimde ki yangın sönmüş...
Biraz kül, biraz duman kalmış...
Demektir geriye....
Sessiz bir ağıt yükselir.....
Başım üzerinden....
Benim anlatamadıklarım...
Onlarınsa anlamadıkları...
İki damla yaş olur...
Süzülür yüreğimden....
Dilime vurduğum mühür....
Yüreğimin mührüdür aslında...
Konuşmaya değer bulduklarımı....
Yitirişimdir sinsi bir sessizlikte....

Zeliha BEKOĞLU

.. ( devamı )

Bazı Ağaçlar Ayakta Ölür

Fri, 26 Jun 2009 09:51:00 +0300

Sessizliğin sesleri ile konuşmak yok mu
Nasıl kahreder her an yüreğimi
Binlerce düşünce, duygu, pişmanlıklar
Gelir üstüme üstüme en sinsi biçimde
Kelimelere dönüşüverecekler gibi bir an
Ama yok çıkmaz boğazımdan
Düğüm düğüm dizilirler gırtlağıma
Yutkunamam, konuşamam
Daha da acısı ağlayamam
Ağlayamam yakışmaz bana
Ben güçlüyüm, kaya gibi sağlam
Aşılmaz dağlar gibi dimdik
Sen öyle san
Paramparça içim, darmadağın ruhum
Bakma duruşuma, gururumdan yıkılamam
Bazı ağaçlar ayakta ölürler bilir misin sen
İçini oyar kurtlar, çürür içten içe
Bomboş olur içleri de kimse bilmez
Yosun tutmuş sade bir kabuktur o şimdi
Sanırsın göklere erişmek için uzanan
Devasa, görkemli bir ağaç
Heyhat ölmüştür o çoktan
Kimsenin ruhu duymamıştır oysa
İşte böyle öldüm ben de
Gün be gün kemirdi düşünceler ruhumu
Acılar ruhumun dehlizlerini oydu
Söyleyemediklerimin ağırlığı kahretti beni
Sessizliğin bitmez uğultusu
Hiç susmayan düşüncelerimin gürültüsü
Öldürdü beni de duyan olmadı
Gözyaşlarım akamadı dışarıya da gören olmadı
Boğuldum ben kendi gözyaşlarımda oysa
Ayakta öldüm ben de, anlayan olmadı...

....................

Wed, 18 Mar 2009 12:21:00 +0200

Benim için bir şey yap ve hayata inat tek başına uç meleğim demiştim sana… Şimdi biliyorum ki sen bunu başardın.

Yıkadı sevda yağmurları yüreğini ve benim bataklığımdan geriye hiçbir şey kalmadı…Bana dair ne varsa silindi gitti…

Seni kendimden tamamen kopartmak adına , seni ne çok kanattığımı biliyorum. Ne kadar acı verdiğimi , ne denli üzdüğümü biliyorum. Bunlarınsa senin yeniden uçabilmen için şart olduğunu da…Senin dostluğunu bile kaybetmeyi göze aldım ve nitekim bunu da başardım.

Yaşama Dönüş

Tue, 24 Mar 2009 13:51:00 +0200

Düşündüm dün gece
Her yolun bir sonu varsa bu hayatta
Her şeyin ve hatta yaşamın bile
Bu karanlık günlerinde bir sonu olmalı diye

Kafanı gömüp kuma düşünmekle
Ne geçecek sanki eline
Hadi çıkar kafanı da dışarıya
Etrafa bak diye azarladım kendimi tüm gece

Ve düşündüm geçmişimi
Hatalarımı, keşkelerimi
Kendimle olan kavgalarımı
Anlamsız isyanlarımı

Ve yapamadıklarımı
Hayal fukarası olduklarımı
Tırsak bir fare gibi köşeye sindiklerimi
Kaçtıklarımı, vazgeçtiklerimi

Açtım defteri kebiri önüme
Hesap yaptım, topladım, çıkardım
Bilanço tutmuyorsa da
Kurtarılabilir bir zarar vardı ortada

Zararın neresinden dönersek kar ya
Yolun yarısına çok az kala
Tarttım merdivenleri inmek mi
Yoksa çıkmak mı akıllıca olur diye

Ve karar verdim
Yaşama geri dönmeye
Bu gereğinden uzun nadasa son verip
Ekip biçmeye, hasat zamanı meyve toplamaya

Yaşam beni kucaklamıyorsa
Kollarımı açıp onu ben kucaklamaya
Ve sımsıkı sarmaya
O benden vazgeçse de onu bırakmamaya

Zeliha BEKOĞLU.. ( devamı )

Umuda Yolculuk

Tue, 24 Mar 2009 16:45:00 +0200

Söz verdim kendime
Bu sefer hata yapmadan
Pupa yelken yol alacağım diye
Yolculuk nereye dersen
Umuda yolculuk koydum adını
Rotam belli, bu yol mutluluk yolu
Cebimde yaşanmışlıkların tek getirisi olan
Engin tecrübelerimle
Engin bir denizde yol alıp
Hakkım olan mutluluğu
Hayattan söke söke almak için
Hazırım artık
Hesaplaşmaları, kavgaları bitirdim
Olanla, ölene çare yok ya hani
Öleni gömdüm, olanı sildim
Şimdi bir tuval koydum önüme
Onu boyamak için fırçam elimde
Beyaz bir sayfa açtım önüme
Saf, temiz, zarif, en asilinden
İstikrarlı ve daimi olsun bu yolculuğum diye
Maviye boyadım kenarlarını sonra
Sonsuz ve dingin bir maviye
Fırtınalar benden artık uzak dursun diye
Üzerine umudun yeşilinden serptim biraz
Filizlensin umutlar, dal budak sarsın diye
Güvenli bir bahar havası yaratmak için kendime
.. ( devamı )

Gündüz ve gece gibiydik...

Thu, 24 Jul 2008 13:24:00 +0300

Gündüz ve gece gibiydik
Sen varken ben yoktum
Ben varken sen….

Senin başladığın yerde ben yoktum
Benim başladığım yerdeyse sen
Yekpare olabilmek sadece bir hayaldi

Arındım , ayıklandım , gerçeğe yaklaştım...

Tue, 22 Jul 2008 15:56:00 +0300

İlk yarı bitti
Hayat bir
Ben sıfır

Ağladım
Sızladım
Yakındım

Düştüm

Tek kelime edersen , inan vururum seni...

Sat, 19 Jul 2008 21:44:00 +0300

Ağlarken rahat bırak beni
Sakın dokunma
Tek kelime edersen
İnan vururum seni

İnanmıyorum artık
Ne timsah göz yaşlarına
Ne de suçluluk duygusu ile söylediğin

Şiirlerim....

Sat, 19 Jul 2008 00:13:00 +0300

Suskunluğumun eseridir cümlelerim
Her şeyi içime atmanın mükafatıdır
Satırlar dolusu imgelerim
Kalemimden pervasızca dökülen
Şiirlerim
Kimi zaman bir serzeniş , bir sesleniş
Kimi zaman bir haykırış , bir yakarış
Kimi zaman gözden akan birkaç damla yaş
Kimi zaman bir şarkı nağmesi gibi uysal

Bu akşam saçmalamak istedi canım.....

Thu, 17 Jul 2008 17:02:00 +0300

Ne ilk hayal kırıklığımsın
Ne de son olacaksın
Biliyorum…

Senin suçun değil bu
İnan bunu da çok iyi
Biliyorum…

Benim gerçeklerim ağır
Kaldırılması zor
Biliyorum….

Hayatın benim için çizdiği plan acımasız
Suçlu aramaksa büyük hata
Biliyorum….

Biraz yazgının payı var elbette
Ama en çok da benim hatalarım
Biliyorum….

Ne seni, ne de başka birini suçlamıyorum
Varsa bir suçlu ortada, o da benim
Biliyorum…

Benim hakkım yok sevilmeye yada sevmeye
Hiçbir şey beklemeye hakkım yok
Biliyorum…

Suçum ne dersen, inan ben de bilmiyorum
Yanlış zamanlarda yanlış yerlerde olmaktır belki de suçum
Belki de sadece bir yanlış bir seçimin
Hayat döngümü değiştirmiş olmasıdır
Bedeli çok ağır ama ödemek zorundayım
Biliyorum…

Bir zamanlar birini çok sevmektir günahım
Tüm zamansızlıkları ve imkansızlıkları alt edip
Mutlu olma sevdasına düşmemdir belki de
Sonra bir gün uyanıp da
Her şeyin bir hiç için olduğu gerçeğini anlamaktır
Bomboş bir evin salonunda, kalan üç beş kolinin ortasında oturup
Hıçkıra hıçkıra ağlayarak uyanmaktır acımasız gerçeğe

Geçmişe bakıp düşündüğü.. ( devamı )

Beni üzmeye ne hakkınız var ?

Thu, 17 Jul 2008 16:57:00 +0300

İnsan olmak ...

Sat, 10 May 2008 13:05:00 +0300

Mevlana ' nın çok sevdiğim bir sözü ile başlamak istiyorum. " Ne fark eder ki , kör insan için elmas da bir , cam da … Sana bakan kör ise SAKIN kendini camdan sanma ! " Ne kadar derin ve güzel bir sözdür bu. İnsanın kendi değerinin farkında olmasının ne kadar önemli olduğunu çok keskin bir dille vurgulamıştır.

Farkındalık kavramı yaşamın pek çok alanında hayati önem taşır esasında. Öncelikle insanın kendi gerçeklerinin farkında olması gerekliliğinden bahsetmek istiyorum. İnsan önce kendi değerinin , yapabileceklerinin ve sahip olduklarının ne kadar değerli olduğunun farkında olmalıdır. Daha sonra ise yaşadığı çevrenin , ait olduğu ailenin ve yaşadığı ülkenin gerçeklerinin farkında olmalıdır.

Kendi gerçeklerini net bir şe.. ( devamı )

Alınyazısı ve Kader...

Sun, 27 Apr 2008 13:29:00 +0300

Alınyazısı ve kader…

Üzerinde çok konuşulan , çok tartışılan ve kimsenin net olarak bilmediği iki kavram … Nedir alınyazısı ve kader ?

İslam’ın şartlarından biridir alınyazısı ve kadere inanmak… Hayır ve şerrin Allah’tan olduğuna inanmak… İnanan insan için elbette ki her şey Allah tan’dır.. Tüm evrenin yaradılışı , var oluşu ve sonu sadece Allah tarafından bilinir ve her şey onun hükmü.. ( devamı )

En tehlikeli duygumuz : Öfke

Sun, 27 Apr 2008 00:04:00 +0300

İnsan pek çok duyguya sahip ve zaman zaman da pek çok duyguyu bir arada yaşayabilen bir varlıktır. İnsan duygularına bir göz atacak olursak aklımıza ilk gelenler öfke , sevinç , acı , mutluluk , hüzün , neşe , kıskançlık , kibir , hırs , nefret gibi en temel duygular olacaktır. İnsan duygularının bir kısmı yapıcı ve olumlu , bir kısmı ise yıkıcı ve olumsuz duygulardır.

Peki insanın sahip olduğu en tehlikeli duygu nedir ?

Zeka ve Akıl....

Sun, 27 Apr 2008 00:03:00 +0300

Zeka ve Akıl …

İnsanoğlunun yüzyıllardan beri sırlarını çözmeye çalıştığı iki kavram… Peki ikisini birbirinden ayıran en önemli etken nedir ? Her zeki insan akıllı olmak zorunda mıdır ?

Pek çok insan zeka ve aklı aynı kefeye koyarlar ve zeki bir insanın aynı zamanda akıllı da olduğunu , aksinin mümkün olamayacağını savunurlar… Oysa bu doğru değildir…

Bir Adam Tanıdım

Sun, 27 Apr 2008 00:01:00 +0300

Bir adam tanıdım

Uçsuz bucaksız bir derinliği vardı

Oysa

Sığ bir görüntünün arkasına saklanmaya çalışıyordu acemice

Belli ki bilinçli bir maskeydi bu yüzüne oturtmaya çalıştığı

Kendini korumak istiyordu hüzünden ve acıdan

Ancak

O bilmese de saklamaya çalıştığı kırılganlıkları çok rahat okunuyordu buğulu gözlerinde

İnsan aklını nasıl kaybeder ? İnsan aklını kaybettiğini nasıl fark eder yada fark eder mi acaba?

Sat, 26 Apr 2008 23:15:00 +0300

İnsan aklını nasıl kaybeder ? İnsan aklını kaybettiğini nasıl fark eder yada fark eder mi acaba?

Beynimin içinde dolanıp duran tuhaf düşüncelerimin dehlizinde boğulmaktan korkar oldum…. Ne kendimden ne de yaşadıklarımdan artık emin değilim… Acaba hepsi benim beynimin ürettiği kurgular olabilir mi ?

Bazen beynimin paramparça olduğunu hayal ediyorum ve korkuyorum… Sıkılan tek bir merminin kafatasımdan içeriye girdiğini , beynimi dağıttığını , dağılan parçalar ile beraber etrafa saçılan düşüncelerimin , hayal kırıklıklarımın ve canımı acıtan her şeyin etrafa saçılmasından ve gözle görülür olmasından deli gibi korkuyorum….

Düşünüyorum , biriktirdiğim ne çok.. ( devamı )

Kimin gücü yeter ki beni benden almaya

Sat, 26 Apr 2008 23:43:00 +0300

Ölümden en çok korkanlar aslında hiç yaşamamış olanlardır

Korkmuyorum ölümden ben

Hayallerim , umutlarım ve sevilerim olmasına rağmen

Hazırım ona her an

İçimde ki ağaç çoktan büyüdü , kök saldı artık

Değişemem , kaçamam kendimden

Ölümüne sevdalar paklar beni ancak

Ölümüne tutkular , ölümüne arzular

Neden....

Sat, 26 Apr 2008 23:42:00 +0300

Her şeyi olduğu gibi bırakmak

Kaçmanın bir diğer anlamı değil midir sanki …

Belki tanımsal bir yumuşaklık veriyor ama

Gerçekten ne kadar , uzaklaşabilir ki

Ancak , ne kadar kendimizden kaçabiliyorsak , işte o kadar ….

Oysa ki bunun ne denli zor olduğunu , bilmez miyiz sanki

Neden bu denli zayıf ve zavallıyız ki

Kıyma sen sana...

Sat, 26 Apr 2008 23:41:00 +0300

Sen bir goncasın

Alımlı , nazlı

Narin mi narin

Kederli , yaslı

Olmuyor gülüm , olmuyor gülüm

Bu haller sana

Uymuyor gülüm

Henüz açmamış bir goncasın
Beni üzmeye ne hakkınız var?

Kim verdi bu hakkı size
Yüreğimi ezip geçme hakkını
Kimden aldınız

Susun…
Sakın bir şey söylemeyin…

Biliyorum
Tek suçlu benim
Bu hakkı ben verdim size

Sizi dost bilmekle
Sizi sevmekle
Sizi kendim gibi görmekle

Size anlamlar yüklemekle
Size değer vermekle
Sizi önemsemekle

Bu hakkı ben verdim size

Siz belki de hiçbir şey yapmadınız beni üzecek
Ama benim yüreğim yaralı, kırılgan, narin ve naif
En küçük bir soğuk eda ile
Yaralanır işte böyle.…

ZELİHA BEKOĞLU

BİR DEMET YAŞAM

Susunca...

Bazı Ağaçlar Ayakta Ölür

....................

Yaşama Dönüş

Umuda Yolculuk

Gündüz ve gece gibiydik...

Arındım , ayıklandım , gerçeğe yaklaştım...

Tek kelime edersen , inan vururum seni...

Şiirlerim....

Bu akşam saçmalamak istedi canım.....

Beni üzmeye ne hakkınız var ?

İnsan olmak ...

Alınyazısı ve Kader...

En tehlikeli duygumuz : Öfke

Zeka ve Akıl....

Bir Adam Tanıdım

İnsan aklını nasıl kaybeder ? İnsan aklını kaybettiğini nasıl fark eder yada fark eder mi acaba?

Kimin gücü yeter ki beni benden almaya

Neden....

Kıyma sen sana...